Categorieën
Muziek

The very thought of you

In het voorjaar van 1999 kwam Heaven op de markt.

Najaar 2013

Een nieuw muziekblad. Bedoeld voor oudere jongeren die een beetje uitgekeken waren op Oor. Zich daar niet langer in herkenden. Die constante stroom nieuwe bandjes. De een nog bijzonderder als de ander.

In diezelfde periode kwam ook Aloha op de markt. Ook gericht op oudere jongeren.

Al vanaf het begin was duidelijk dat de twee nieuwelingen zich van elkaar onderscheidden.

Grofweg gezegd richt Aloha  zich op oudjes die willen zwelgen in het verleden.

Heaven zoekt bewust nieuwe namen en groepen op. Wil voor haar lezers nieuwe namen ontdekken of herontdekken. Artiesten voor oudere mensen die het zoveelste rapbandje of heavy metal band wel hebben gezien. Die de nieuwste trends al uitkotsen voordat ze zijn begonnen.

Aloha brengt verhalen over de oude garde (Jimi Hendrix, the Rolling stones, Janis Joplin of Steve Winwood).

Heaven ontdekt daarentegen liever Eva Cassidy, schuift Perry Blake naar voren, maakt lezers attent  op Hank Locklin, recenseert een nieuw album van Nena Venetsanou of van een andere artiest die (nieuw of oud) nog niet bekend is bij haar leespubliek. Heaven is kortom vele malen avontuurlijker bezig.

Hoe dan ook. Toen Heaven in het voorjaar van 1999 uitkwam moest er natuurlijk een cd besproken worden die exemplarisch zou zijn voor de stijl en teneur van het blad.

De redactie heeft het geluk gehad dat zo’n plaat net in die periode uitkwam: The very thought of you van Norma Waterson. De plaat kreeg vijf sterren. Heaven en Aloha werken beiden met sterren. Vijf sterren is subliem en 1 ster is rotzooi.

Norma Waterson is een van de grote namen uit de Engelse folk-hoek. Ze is getrouwd met Martin Carthy en een van haar dochters is Eliza Carthy. Op The very thought of you werken beiden mee plus o.a. Richard Thompson. Naast folksongs staan er ook enkele zeer verrassende covers op de plaat. Love of my life van Queen (van: A life at the opera),  River man (van Nick Drake), Over the rainbow (bekend van Judy Garland), Dreaming (van Loudon Wainwright III) of de titelsong (van Ray Noble – bekend van het gelijknamige orkest uit de veertiger en vijftiger jaren waarin Al Bowlly wel eens meezong).

Een ding toont Norma Waterson overduidelijk aan. In alle genres en stijlen zijn prachtige nummers geschreven. En waarom zouden die niet gezongen mogen worden door een Engelse folk-mevrouw die zestig plus is.

Heaven geeft door zo’n  cd met vijf sterren te bekronen haar visite-kaartje af. Goede muziek is niet gebonden aan een bepaalde stijl, genre, artiest of tijdperk. 

Toch blijkt later in het jaar dat niet iedereen er zo over denkt. In de traditionele eindlijst van Oor over 1999 wordt de plaat door geen van de 55 deelnemers (!!) genoemd. In de eindlijst van Heaven door drie van de negen deelnemers. Luister eens naar Norma en beantwoord dan de vraag of The very thought of you zich kan meten met Mule variations van Tom Waits (door 19 van de 54 deelnemers in de Ooreindlijst van 1999 genoemd). 

(HvD 10 november 2002) (Aloha is in 2005 gestopt)

Door Hans van Duijnhoven

Bibliothecaris sinds september 1979. Werkzaam in de regio Noord Oost Brabant.

Geef een reactie