Cd’s met filmmuziek zet ik zelden vaker op. Tóch was de topplaat van dít lijstje in 2003 mijn plaat van het jaar geworden. In dat jaar draaide ik redelijk obsessief de soundtrack van The hours, die magische speelfilm over drie vrouwen die elk op hun manier proberen hun leven te leiden; en hoe hun levens als het ware – dwars door tijdlagen en fysieke plekken – met elkaar verbonden zijn. Het is de verfilming van het gelijknamige boek van Michael Cunningham, die op zijn manier Mrs. Dalloway, een boek van Virginia Woolf, als het ware in zijn verhaal meenam.
In het lijstje onderaan geef ik niet alleen (middels: (193)) hoe vaak ik de bewuste plaat van 2000 tot en met begin december 2024 heb opgezet, dan wel gedraaid. *2003 geeft aan dat het mijn plaat van het jaar was.
Alle genoemde platen
| Philip Glass. The hours (soundtrack) (Nonesuch 2002) *2003 (193) |
| Rachel Portman. Never let me go (soundtrack) (Varese sarabande 2010) (130) |
| # – Inside Llewyn Davis (soundtrack) (Nonesuch 2013) (58) |
| Yann Tiersen. Le fabuleux destin d’Amélie Poulain (soundtrack) (Labels 2001) (58) |
| # – Hable con ella (soundtrack) (Milan 2002) (46) |
| Clint Mansell. Requiem for a dream (soundtrack)/Kronos quartet (Nonesuch 2000) (46) |
| Mark Orton. Nebraska (soundtrack) (Milan 2013) (38) |
| Laurie Anderson. Heart of a dog (soundtrack) (Nonesuch 2015) (37) |
| # – In the mood for love (soundtrack) (Virgin 2000) (34) |
| David Bowie. Moonage daydream (soundtrack) (Parlophone 2022) (27) |
bla bla