Bosanemonen, AI en kwaliteit in Vorden
Na een weekje weg te zijn geweest wachten thuis altijd de kranten. Niet zoals vroeger, want toen kon je De Volkskrant of de NRC nog niet op je iPad lezen. Maar tóch gaat er niets boven de papieren krant. Ze lekker even doorwapperen. Én je kunt er ook iets uit knippen. Voor later; om nog…
De intellectuele horizon van …
Onderstaand artikel is niet door mij – Hans van Duijnhoven – geschreven. En op een bepaalde manier ook wel. Roel, mijn zoon én IT-specialist, vroeg begin april van dit jaar aan Gemini (een AI-assistent van Google) om alle artikelen die op dit blog zijn geplaatst te lezen, én een analyse te maken van de teneur…
Een jaar later
Gemert, woensdag 18 maart 2026, Lieve Tuur en Has, Dinsdag 18 maart 2025 was net als vandaag een prachtige dag. De zon scheen de hele dag uitbundig. Warm was het niet, maar wat wil je, als winter en lente met elkaar strijden. Wel hing er aan het begin van die dinsdag enige onrust in de…
What matters moves around us
Dat Roel op de laatste dag van februari met een cd kwam aanzetten was geen verrassing. Hij had aangekondigd dat die cd bijna klaar was, en een dezer dagen zou worden uitgeleverd. Een verrassing was wel de titel. Opmerkelijk. Goed gekozen. Ik had al vele jaren eerder de diepgang van die zin – die titel…
Optimisme in een grijze tijd
Opmerkelijk dat je op een van de grijste dagen van deze winter tegen het vallen van de avond opgetogen zogezegd de avond en nacht ingaat. Sterker: dat je in de uren en dagen daarna nog steeds met plezier terugdenkt aan wat je op die grijze, bleke, mistige dag hebt mogen aanschouwen, ervaren. Opgetogen dat het…
Drie volwassen jongens uit 1988
Het komt helaas zelden meer voor dat een stukje tekst me écht raakt. Als man van zeventig heb ik intussen al zoveel meegemaakt, gezien, ervaren én – in mijn geval – gelezen, dat het zelden meer voorkomt dat je de rest van de dag met een stukje tekst rondloopt. En zeker weet dat die tekst…
Born free?
Rond drie uur ’s nachts belde Roel op: Has, zijn tweede zoon was een uur eerder geboren. Om twee over twee, donderdag 11 december 2025. Has! Dat was toch nog verrassend. Een dag eerder hadden we ’s middags Tuur, ons eerste kleinkind, bij de opvang in Eindhoven opgepikt en met ons meegenomen naar Gemert. Hij…
Eeuwig voortleven?
Woensdag 6 november was ik getuige van een ingreep die een link heeft met het onvatbare idee dat na jouw dood een deel van jou eeuwig zal voortleven. Roel, onze oudste zoon, weet sinds 18 maart van dit jaar dat hij ALS heeft. Twee dagen nadat de neuroloog in Eindhoven deze zeer vervelende diagnose had…
Van oude en nieuwe krenkingen
Kort nadat we op dinsdagavond 23 september 2025 in het Muziekgebouw Eindhoven samen met pakweg 250 andere bezoekers middels een warm applaus afscheid hadden genomen van spreker Adriaan van Dis en pianiste Momo Kodama, kwam bij mij tijdens de autorit naar huis het woord krenkingen op. Niet dat we persoonlijk gekrenkt waren geraakt, maar het…
Tuur trekt de wijde wereld in
Daar gaat ie dan, Tuur, mijn oudste kleinkind. Ruim achttien maanden oud, aan de hand van zijn moeder, een grote lege boodschappenmand met zich meezeulend. Op weg naar onbekende plekken, nieuwe ervaringen opdoen. In een zomerbroekje, waarin nog steeds een luier zit. Op zijn brandnieuwe sandaaltjes. Trots; dat is hij waarschijnlijk niet. Dat soort gevoelens…