Na een weekje weg te zijn geweest wachten thuis altijd de kranten. Niet zoals vroeger, want toen kon je De Volkskrant of de NRC nog niet op je iPad lezen. Maar tóch gaat er niets boven de papieren krant. Ze lekker even doorwapperen. Én je kunt er ook iets uit knippen. Voor later; om nog […]
Opmerkelijk dat je op een van de grijste dagen van deze winter tegen het vallen van de avond opgetogen zogezegd de avond en nacht ingaat. Sterker: dat je in de uren en dagen daarna nog steeds met plezier terugdenkt aan wat je op die grijze, bleke, mistige dag hebt mogen aanschouwen, ervaren. Opgetogen dat het […]
Het komt helaas zelden meer voor dat een stukje tekst me écht raakt. Als man van zeventig heb ik intussen al zoveel meegemaakt, gezien, ervaren én – in mijn geval – gelezen, dat het zelden meer voorkomt dat je de rest van de dag met een stukje tekst rondloopt. En zeker weet dat die tekst […]
Rond drie uur ’s nachts belde Roel op: Has, zijn tweede zoon was een uur eerder geboren. Om twee over twee, donderdag 11 december 2025. Has! Dat was toch nog verrassend. Een dag eerder hadden we ’s middags Tuur, ons eerste kleinkind, bij de opvang in Eindhoven opgepikt en met ons meegenomen naar Gemert. Hij […]
Sinds ik met pensioen ben zoek ik in de geest van Erik Scherder zaken om mijn geest bezig te houden. Niet dwangmatig. Ik deed het ook al voordat ik met pensioen ging, maar kan het nu ook op een vrijdagmorgen. Geen probleem. Sinds april 2021 heb ik deelgenomen aan een reeks lezingen in Tilburg (over […]
Vrijdag 24 november 2024 was rond half tien ’s avonds de hemel in Den Bosch onbewolkt. Opmerkelijk. Die hele dag was het een komen en gaan geweest van vaak felle buien, soms met hagel, en dan weer even zonneschijn. En nu stond een meer dan halfvolle maan hoog in de hemel, omringd door veel sterren. […]
Sinds ik met pensioen ben zit ik in een appgroepje waarin oud-medewerkers van de Osse Openbare Bibliotheek weetjes met elkaar kunnen delen. Prima, om op de hoogte te blijven van hoe het ons allen vergaat. Eén keer per jaar komen we ergens in mei samen voor een high tea, ergo Hightea Biepers. Vorige week kwam […]
Gisteren gaf Ilja Leonard Pfeijffer in een afgeladen Udense Openbare Bibliotheek aan dat hij moeilijk afscheid kon nemen van ‘zijn’ Alkibiades. Dat had hij nog niet eerder meegemaakt; bij andere boeken, dat een hoofdpersonage, nadat de spreekwoordelijke laatste punt is gezet, zo lang daarna nog in zijn gedachten bleef hangen. Dat lag niet alleen aan […]
Met Alkibiades, boek en persoon, heb ik ruim drie maanden intens samengeleefd. Helaas is het voorbij. Ik wist al snel dat het boek meer was dan een lekker verhaal, dat ik snel uit wilde hebben. Sterker. In de praktijk las ik bijna alle (twaalf) boeken meerdere keren. Schreef er ‘enkele stukjes’ over. Ook talmde ik […]
Na ruim zevenhonderd dik beschreven bladzijden komt het onvermijdelijke slothoofdstuk, sorry: het laatste boek. Het twaalfde. Voor alle duidelijkheid: geschreven door Ilja Leonard Pfeijffer. Maar hij doet het voorkomen dat dit laatste boek niet door Alkibiades is geschreven, maar door Timandra, de vrouw die Alkibiades in het negende boek leerde kennen. Die hij in een […]