Opmerkelijk dat je op een van de grijste dagen van deze winter tegen het vallen van de avond opgetogen zogezegd de avond en nacht ingaat. Sterker: dat je in de uren en dagen daarna nog steeds met plezier terugdenkt aan wat je op die grijze, bleke, mistige dag hebt mogen aanschouwen, ervaren. Opgetogen dat het […]
Gisteren gaf Ilja Leonard Pfeijffer in een afgeladen Udense Openbare Bibliotheek aan dat hij moeilijk afscheid kon nemen van ‘zijn’ Alkibiades. Dat had hij nog niet eerder meegemaakt; bij andere boeken, dat een hoofdpersonage, nadat de spreekwoordelijke laatste punt is gezet, zo lang daarna nog in zijn gedachten bleef hangen. Dat lag niet alleen aan […]
Met Alkibiades, boek en persoon, heb ik ruim drie maanden intens samengeleefd. Helaas is het voorbij. Ik wist al snel dat het boek meer was dan een lekker verhaal, dat ik snel uit wilde hebben. Sterker. In de praktijk las ik bijna alle (twaalf) boeken meerdere keren. Schreef er ‘enkele stukjes’ over. Ook talmde ik […]
In het laatste hoofdstuk van boek negen krijgt Alkibiades de opdracht om met zijn vloot uit te varen. Het volk wilde actie zien. (pagina 592) En hij vindt het prima. Blij om vier maanden na zijn glorieuze thuiskomst het wespennest te mogen verlaten. ‘Lekker vechten’ met zijn makkers. Hij realiseert zich als geen ander dat […]
In het negende boek leren we Alkibiades van een andere kant kennen. Een man die gevoelig is voor… gevoelens. Ze toelaat. Opmerkelijk, want tot hier toe heeft Alkibiades meerdere keren laten weten dat hij een rationeel man is, die alleen dingen doet nadat hij er eerst grondig over heeft nagedacht. Voor- en nadelen tegen elkaar […]
‘De stad lijkt wel een vrouw in barensnood,’ schreef mijn oude vriend Aristophanes, de komediedichter, als antwoord op mijn vraag aan hem hoe men in Athene over mij dacht. ‘Ze verlangen naar je, ze haten je en ze willen je’ (pagina 469) Zó begint het achtste boek. Alkibiades is met zijn vloot in Samos. En […]
Aan het begin van het zevende boek bevindt Alkibiades zich ogenschijnlijk nog steeds in het Perzische kamp. Hij is op dat moment in Samos, een eiland in de Egeïsche zee, pal voor de kust van het Perzische Rijk, en is volop bezig met zijn plan om weer opgenomen te worden in de gratie van de […]
Ilja Leonard Pfeijffer laat Alkibiades het zesde boek van zijn memoires beginnen met een zin die ruim een pagina beslaat: maar liefst 314 woorden. Ik heb ze geteld. De kern van die zin is: In de Atheense haven van Peiraieus () ging in de herfstmaand Pyanepsion () een man naar de kapper. (pagina 345-346) En […]
In het begin van dit boek – het vijfde – bevindt Alkibiades zich in Taras, aan de oostkust van (het huidige) Italië. Daar is hij terecht gekomen nadat hij zich als hoertje in Katana (op Sicilië) heeft verkleed, om te ontsnappen aan bewakers die hem als gevangene naar Athene moeten begeleiden. Daar wacht hem de […]
Het vierde boek van Alkibiades van Ilja Leonard Pfeijffer heeft niet voor niets als titel De verovering van de wereld. Alkibiades is als dit boek begint zo rond de dertig jaar oud, is al twee keer uitverkozen tot strateeg (zeg maar een soort generaal, met politieke invloed) maar nog steeds niet écht groot, beroemd noch […]